نزار قباني  

قرار بود این وبلاگ قبل از تولد یه سالگیش واسه همیشه بمیره اما مثل همیشه های دیگه...اصلا مهم نیست.

آپ این دفعه و دو تا طرح...

نبود

دو انگشتت کفایت می کرد پوشاندن مچ هایم را

حالا هست!

تا به من برسم

آنجا که اتگشتانت  ازمرورم عاجز شوند 

چشمانت سیاه تر خواهد شد...!